Posts tonen met het label Roemenië. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Roemenië. Alle posts tonen

dinsdag 3 november 2015

Diep in Roemenië

© alle foto's op dit blog Simon Wijma
Het mooiste moment staat niet op de foto. Ik was een week onderweg met broer Jan om hulpgoederen af te leveren in Midden- en Noordoost-Roemenië voor de Stichting Noord-Nederland voor Roemenië (Dirk en Bea Luinstra in Doezum). Vele foto's maakte ik vanuit de truck. We reden langs een veld waar een grote bestelbus stond geparkeerd. Daarbij het dwaze tafereel van zes, zeven volwassen mannen die probeerden een paard, duidelijk of bewusteloos of dood, in die bestelbus te krijgen. Het verhaal zullen we nooit weten, en ik was ook te verbaasd om meteen mijn camera te pakken..

Het was een prachtige reis, een boeiende reis, een gezellige reis, een emotionele reis.

Het was mijn derde bezoek aan dit land en het tweede hulptransport dat ik met Jan meereisde. Jan maakte deze keer z'n 28e reis naar Roemenië! Dat is toch zeker 125.000 kilometer, drie keer de aardbol rond...



Ik heb dertien beeldverhalen geplaatst over deze reis; > Roemenië gaat dus nog verder door te klikken op  'Oudere berichten' rechts onder aan de pagina.


Vanaf Groningen is de Roemeense grens 1.900 kilometer, we reden via Hannover, Dresden, Praag, Bratislava,
Boedapest naar de grensovergang Bors/ Oradea. In het land reden we zo'n duizend kilometer naar tien afleveradressen.

maandag 2 november 2015

Naar de Zusters en de Broeders


De Missiezusters van Steyl worden ze in Nederland genoemd. In Roman, een stad in Oost-Roemenië, woont een kleine groep zusters die sociaal werk doet in de stad en omliggende dorpen. Zij komen uit o.a. Oostenrijk en Duitsland. Steyler Missionarinnen in Moldavië 
Het was een van de tien afleveradressen. Het grootste deel van de lading bestaat uit pakketten die een Nederlandse familie samenstelt voor een Roemeens gezin. Vanuit de afleveradressen worden de pakketten verder verdeeld. We kwamen bij particulieren, maar ook bij een psychiatrisch ziekenhuis (Botosani), een medische post (Zvoristea), een kindertehuis (Popesti), en een tehuis voor ouderen en mensen met een verstandelijke beperking, verbonden aan een klooster (Bogdanesti).






Wij werden overal zeer hartelijk ontvangen en omringd met goede zorgen. 
Fijne maaltijden. Mooie ontmoetingen. En kregen als dank af en toe een mooi Roemeens souvenir.....



En eindelijk is dan de achterwand in zicht. 
Wat gaat er enorm veel in zo'n vrachtwagen van 13 meter lengte; 90 kubieke meter goederen...


zondag 1 november 2015

'Onze vluchtelingen'




De Roma vormen een zeer grote minderheid in Roemenië van zeker twee miljoen mensen op een bevolking van bijna 22 miljoen. Alhoewel ze niet openlijk vervolgd worden, hebben de Roma het niet gemakkelijk. Nog armer in een grotendeels arm land. Vaak een krottenwijkje aan de rand van het dorp. Werkloos. Achtergesteld. Een stigma van apart, anders, onbetrouwbaar.
'Zij zijn onze vluchtelingen', merkte een Roemeen tegen me op. Wat volgde herhaal ik hier maar niet, maar ik heb veel denigrerende en soms ronduit racistische opmerkingen moeten aanhoren over de Roma. Van verstandige mensen van wie je het niet verwacht.
Over de eenzijdige gerichtheid van de Europese Unie op economie ben ik nooit zo positief. Wel over de aandacht die de EU vestigt op de behandeling van minderheden als de Roma in Oost-Europa. Voor werkelijke integratie is er nog een lange weg te gaan.




Ja hier woont een gezin. Europa 2015.

Romavrouwen vallen altijd op door hun kleurrijke kleding


Een aanzienlijk deel van de verkopers van de daklozenkrant bestaat uit Roemeense Roma, althans in Noord-Nederland. Nog een verband tussen de Roma en de actuele vluchtelingenstromen: een tijdlang hebben veel Oost-Europeanen geprobeerd mee te liften op de stroom. Dat gaat in veel gevallen om Roma. Inmiddels is hun aandeel sterk gedaald, tot zo'n 2 procent van de vluchtelingen. De Duitse douane controleerde in ieder geval op mensensmokkel, ook al reden we vrij oostelijk, via Tsjechië, waar de grote stroom vluchtelingen niet langskomt. De grenscontroles zijn in ieder geval weer volop terug in de EU, zie foto.


zaterdag 31 oktober 2015

Boeren rijk en arm / Farmers rich and poor





De Duitse boer is rijk
een krachtige tractor, airco, radio, schokdempers
rijke grond, uitbundige oogst

The German farmer is rich
powerful tractor - airco radio shockproof
rich soil, abundant harvest



 De Roemeense boer is arm
mager paard, een oude kar met slechte banden
hij pacht een klein stuk land per jaar

The Romanian farmer is poor
skinny horse, old car, bad tires
small piece of land he rents per year


De Duitse boer is arm
hij werkt alleen de hele dag
en de nacht - om zijn schulden te betalen

The German farmer is poor
he’s working alone all day
and night- to pay his debts


De Roemeense boer is rijk
zijn zoons werken de hele dag met hem
elke avond ziet hij zijn vriend in het dorp

The Romanian farmer is rich
his sons are with him all day
at night he meets his friend in the village


vrijdag 30 oktober 2015

Het orthodoxe klooster Bogdanesti



Het klooster Bogdanesti stamt uit 1359. Tijdens ons bezoek was er een dienst gaande in de orthodoxe kerk. Voor ons zo'n totaal andere wereld in beelden, kleuren, woorden, geloofsuiting. 
Zie ook volgende post.









donderdag 29 oktober 2015

Respect voor dit werk



Aan het klooster Bogdanesti is een tehuis verbonden voor ouderen en mensen met een verstandelijke beperking. Op de grote houtoven bereidt de kokkin dagelijks eten voor 120 mensen. 






Doprsbewoners, zelf ook niet altijd even bemiddeld, komen vrijwel dagelijks levensmiddelen brengen voor het tehuis. Zeer roerend was het mee te maken hoe dan telkens een kaarsje wordt gebrand voor alle overledenen.

dinsdag 27 oktober 2015

Wild Oost



Ik was voor het eerst in Roemenië in 2003. Toen was het verkeer chaotisch en
levensgevaarlijk. Het wordt beter maar het is nog steeds oppassen geblazen. Er zijn nog vrijwel geen snelwegen, en het verkeer raast overal door de dorpen over onoverzichtelijke wegen, tegelijk met wandelaars, fietsers, loslopend vee en vele paardenkarren.



In dit dorp het is vrij gebruikelijk dat de spoorwegen een half uur van te voren de knipperlichten maar vast aanzetten.
Dus alle tijd voor een praatje, en de dorpswinkel naast de overgang vaart er wel bij.





Niet alleen dat hondje...politiecontrole net er achter

Links en rechts voorbij is handig

Er wordt hard gewerkt aan de wegen met hulp van de EU. Het ergste is voorbij, maar slechte wegen zijn er zeker nog
Diepe gaten voordat de reparaties beginnen
Loslopend vee 

Dat laddertje vrijwel op de rijbaan!

Dit ging net goed...

Dit net niet.
De aangereden koe kan niet meer lopen en wacht lijdzaam op haar einde.

Loslopende varkentjes... en een onbewaakte overweg. Soms is het spoor zo begroeid
dat je niet kunt beoordelen of de spoorweg nog in gebruik is. Dat is vaak wel het geval.




zaterdag 24 oktober 2015

Een kleurrijke markt in Popesti






 







Swientje gaat mee in de zak



Vervolg Roemenië: klik op Oudere berichten  rechtsonder